3 Ekim 2014 Cuma

Çikolata Fabrikası


Birkaç saat evvel, şu kontrastıyla oynanmış küçüğü kucağıma aldım ve en koyusundan bir muhabbete daldık.
Biz birlikte konuşaduralım. Televizyonda para piyasasıyla ilgili bir haber çıktı. Haber videosundaki kadının elindeki yüklü miktarda para dikkatimi çekmişti.
Ardından kolyemle oynayan küçüğe döndüm ve televizyonu işaret ederek o kadar parası olsaydı ne yapmak istediğini sordum.
'Çikolatalaaaaar' dedi ellerini havaya kaldırarak.
Ben de ona her zaman çikolata yediğini ve o parayla daha eğlenceli birçok şey yapabileceğini söyledim.
İstifini bozmadan 'Bissssürüüü Çikolatalar' dedi havada duran kollarını indirerek.
'O halde bir çikolata fabrikası açarsın' dedim.
Fikrim hoşuna gitmişti. Fabrika açmak onun için neydi ki?
'O zaman ablama haber vermeyelim' dedi sesini alçaltarak.
Güldüm; 'Öyle söyleme, ablan da yesin zaten fabrikada çikolatalar hiç ama hiç bitmiyor' dedim.
'Tamam açalım fabrika' dedi sanki kalkıp anında halledilecek bir şeymiş gibi.

Onu boşa heyecanlandırdığımı düşerek kendi kendime kızdım ve o kadar paramız olmadığını söyledim.
Üzülmüştü. 
Yatıştırmak için 'Çok zengin olursan açabilirsin belki' dedim. Beni duymamıştı sanırım.
'Ama benim kumbaram var' diyerek atıldı.
'Öyleyse, para biriktirirsen senin de bir çikolata fabrikan olabilir' dedim
Bakıştık...
Kararımızın ardından söyledikleri aynen şöyleydi.

'Ayakkabısı, eşyaları, oyuncakları, çorapları olamayan çocuklar... (O bunları söylemeye başladığında ağzım bir karış açıldı) ... onlar çikolata yemiyorlar, kumbaraları da yok' 
Söyleyecekleri bitmemişti  ama o yaşta bir çocuğun kurabileceği en uzun cümleydi bu.
Devam etmesi için 'Sen ne yapacaksın peki?' diye sordum.
'Kumbaramı onlara vereceğim' dedi dünyayı kurtaracakmış gibi bir bakış atarak.
O bakış, atması gereken bir bakıştı çünkü o gerçekten dünyayı kurtaracaktı.
Dünyayı kurtarmak için yapılması gereken de, tam olarak buydu...

Dünyayı kurtarmak istiyorsak klanlara, tanklara, ışın kılıçlarına ihtiyacımız yok
Dünyayı kurtarmak için yalnızca, bir çocuk yüreğine sahip olmamız gerekiyor.

5 yorum:

  1. Mimledim seni cevaplarsan sevinirim kii :)

    YanıtlaSil
  2. Dünyayı kurtarmak istiyorsak klanlara, tanklara, ışın kılıçlarına ihtiyacımız yok

    Dünyayı kurtarmak için yalnızca, bir çocuk yüreğine sahip olmamız gerekiyor.

    Kelimelerinden öperim Kumkumul'umm :))) Çok güzel yazmışsın çok çok çok güzel.. Bu cümleleri kurduysan senin yüreğinde hala büyümemiş ki büyümesin de zaten. Hep böyle çocuk hep böyle iyi kal ^^
    Ağzım kulaklarımı da geçmiş vaziyette gülümsüyorum Kumkumul'umm kal sağlıcakla*

    YanıtlaSil
  3. Öpücük alınmıştır :)
    Çok çok çok teşekkür ederim Şems'im hep beraber çocuk kalalım, küçücük şeylere beş yaşında çocuk misali sevinelim, havalara uçalım, koca koca kocaman gülümsemelerimiz olsun inşAllah :)
    Bende diş macunu reklamlarındaki amcalar, teyzeler gibi gülümsüyorum Şems'im Allah'a emanet ol :):)

    YanıtlaSil
  4. Herkes bir çocuk yüreğine sahip olsa gerçekten. O zaman herşey daha güzel, daha kolay olurdu. Çikolatadan dağlar yapardık, jöleden göller, gofletten kaldırımlar... Bonibonlar yağardı üzerimize. Bu acılarla kaplanmış dünyayı belki biraz olsun tatlılaştırabilirdik o zaman...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne de güzel söyledin, harfiyen katılıyor ve ayakta alkışlıyorum :))
      Umarım engin denizleri, aşılmaz dağları çikolatalara, jölelere benzetebilen; karamsarlıktan ve nankörlükten uzak bir ömür geçiririz
      Hep böyle çocuk kalman dileğiyle Allah'a emanet ol :)

      Sil

Sevgili okur,
Yorumunun hazinem olacak.